Het sloeg me neer. Ik viel op de vloer van mijn keuken. Het glas melk dat ik in mijn hand hield, viel en brak. Mijn hand trof een scherf en het ging niet goed. Helemaal niet. Ik voelde geen pijn. De scherf stak uit mijn pols en het bloedde.
Mijn belevenis was zonder vrees. Heel raar, ja, heel raar. Mijn nieuwsgierigheid was intens, mijn ogen wijd open, en ik keek vol bewondering naar het bloedige gemors van mijn hand. In een andere context zou ik er van walgen. Ik moest mijn ogen dichtdoen.
Plotseling: (Ik wil bij je zijn...) — een stem van ergens ver weg, maar ook in mijn hoofd. Wie is dat? Wat wil deze persoon? En waarom voel ik geen angst meer?
(Ik vind het jammer, het moet zo zijn. Jouw verwarring zal altijd blijven, maar daar vind je mij en mijn liefde. Tussen werelden in, die van jou en die van mij. Ik ben Lienna.)
Daar begon het eerste contact tussen Lienna en mij. We ontmoetten elkaar in de verbijstering van mijn verstand, waar het lichaam geen relevantie meer heeft. Het kan gevaarlijk zijn, want je hebt wel een lichaam nodig.
(Lienna, waarom?) — ik.
(Wij zijn de vloei van het universum. We hebben onze lichamen overtroffen. Nu zijn wij geesten van het universum. We zijn liefde, maar om te communiceren moet eerst de Verbijstering komen, die hard kan toeslaan. Daar vinden we jou. Dan ben je bevrijd en vloei je met ons mee. Ik wil je meenemen, Malicha, in de vloei van dromen, liefde, herinneringen en fantasie, en jou bevrijden van alle leed. Maar eerst heb ik je toestemming nodig. Dan moeten we jou helemaal vernietigen... tot as. Dan mag je met mij mee.)
(Lienna?) vroeg ik.
(Ja, Malicha?)
(Ik heb je lief...)
(Ik weet.)
(Lienna?)
(Ja, Malicha?)
(Ik ben bang.)
(Ik weet.)
(Zullen we altijd samen zijn?)
(Altijd, Malicha.)
(Gaat het pijn doen?)
(Ja.)
(Goed dan, Lienna, ik wil bij je zijn...)
Ik werd hard geslagen door de Verbijstering, zo hard dat mijn tand brak toen ik op mijn tanden knarste. Met geweld barstte mijn hart en bloedden mijn hersenen. Toen stilte, voor een lange tijd.
(Lienna?)
(Hier ben ik...)
(Is het voorbij, de pijn?)
(Ja, Malicha, je vloeit nu met ons mee.)
(Ik ben blij, Lienna, heel blij.)
Einde.
© 2020 Michael J Secreve — All Rights Reserved
Reacties
Een reactie posten